رُمادی را آرش جواهری نوشتهاست. «خواستم از زیر خروارها خاک و خاکستر
به خیل خاطرات خاموش خود نقبی زده باشم، پس دهلیز به دهلیز داستان رمادی را نوشتم تا اگر لذت خواندن در ورق زدن و پاره پاره خوانی است خواننده بتواند از هر کجا که بخواهد آن را بخواند.» و گفتهاست:«از هر دهلیز که خواستید به رمادی درآیید.»
دهلیز به دهلیز آن را دوباره تجویز کردهام برای خودم. آن وقت پاییز 83 بود و حالا پاییز 87 است. همان دوستی که نرغال نوشته است از جبر فاصلهاش به خواهشم دو جلد خرید و فرستاد. یکی برای من و یکی هم برای نرغال.
« و عشق رسم کهنی بود که در
عهد ایشان برافتاد.»